Duurzaamheid zit in het DNA van St. Anna

“Er gaat hier eigenlijk geen dag voorbij zonder dat we het over verduurzaming hebben,” vertelt Esther. “Of het nu gaat om energie, afval, voeding of hergebruik: duurzaamheid leeft binnen de hele locatie. In het begin was het voor medewerkers, bewoners en familie even wennen, maar inmiddels ‘ademt’ St. Anna duurzaamheid. Door het onderwerp steeds opnieuw onder de aandacht te brengen en het belang van een gezonde planeet te benadrukken, is het vanzelf onderdeel geworden van ons dagelijks handelen. Dat gebeurt onder meer via huiskamergesprekken, werkoverleggen en het bewonersblad.”

De kracht van kleinschaligheid
Waar die kracht precies zit? Esther hoeft daar niet lang over na te denken. “Dat is zonder twijfel onze kleinschaligheid. We zijn geen grote locatie en hebben daardoor korte lijntjes. We kunnen elkaar scherp houden zonder dat het als vervelend wordt ervaren. Bovendien kunnen we snel inspelen op veranderingen en nieuwe ideeën direct in de praktijk brengen.”

Die betrokkenheid is ook bij bewoners duidelijk voelbaar. Een bewoonster vertelt:
“Samen met een medebewoner dragen wij graag dagelijks een steentje bij aan de goede dingen die hier gebeuren. Met een laatste ronde voor het slapengaan sluiten we bijvoorbeeld de gordijnen tegen warmteverlies in de winter, draaien we ’s zomers de verwarmingsknoppen uit en doven we onnodige lichten die nog niet automatisch via sensoren uitgaan.”

Samen stappen vooruit
Volgens Esther zijn de afgelopen jaren flinke stappen gezet, mede dankzij het vijfkoppige Greenteam en een fanatiek facilitair team. “Het mooie van ons Greenteam is dat bijna elke functie vertegenwoordigd is. Daardoor wordt er locatiebreed meegedacht en zoeken we samen naar oplossingen.”

Zo ontstond vanuit de werkgroep het idee om placemats en monocups af te schaffen. Gasteriemedewerker Monique pakte dit vervolgens op en nam gelijk ook andere kleine verpakkingen onder handen: hagelslag, stroop, jam en honing worden nu niet langer individueel verpakt aangeboden. Om voedselverspilling tegen te gaan, blijft het overgebleven ontbijtbrood inventief vers gehouden voor de lunch met behulp van koelelementen.

Ook in het dagelijks gedrag is duurzaamheid zichtbaar. Bewoners worden regelmatig door het zorgpersoneel herinnerd om de televisie uit te zetten bij het verlaten van de kamer en ’s avonds de verwarming lager te draaien. Daarnaast krijgen oude spullen een tweede leven tijdens wekelijkse creatieve knutseluurtjes. Zo maakten bewoners en medewerkers samen voor carnaval een kleurrijk kunstwerk van oude schilderijlijstjes in rood, geel en groen.

“En dit zijn nog maar een paar voorbeelden,” zegt Esther trots. “We hebben inmiddels al enorm veel verbeteringen doorgevoerd op het gebied van afvalscheiding en energiebesparing….en we zijn nog lang niet klaar.”

Blijven verbeteren
Ook Brenda ziet duurzaamheid als een continu proces. “We blijven nadenken over nieuwe verbeteringen. Zo willen we op korte termijn dubbele prullenbakjes op de bewonerskamers plaatsen, zodat afval ook daar gescheiden kan worden. In de algemene ruimtes doen we dit al met zogenaamde binbins, maar op de kamers belandt alles nu nog bij elkaar.”

Tegelijkertijd zijn er ook uitdagingen. “Niet alles hebben we zelf in de hand,” vervolgt Brenda. “Het gebouw is verouderd en de isolatie laat op sommige plekken nog te wensen over. Daarnaast zouden we met een nog gerichter inkoopbeleid mogelijk duurzamere én goedkopere producten kunnen aanschaffen. Dat zou zowel het milieu als de portemonnee ten goede komen.”

Trots, maar niet klaar
Het behalen van het bronzen MTZ-certificaat voelt als een belangrijke erkenning. “We zijn hier enorm trots op,” zegt Brenda. “Hier doen we het uiteindelijk voor. Als het aan ons lag, zouden we meteen doorgaan voor zilver of zelfs goud. Maar voor nu nemen we even de tijd om te genieten van wat we tot nu toe samen hebben bereikt. De volgende stappen komen vanzelf. Wij zijn er in ieder geval klaar voor.”

Op de foto's:

Frank Otten overhandigt certificaat aan Lilian Hanssen

Brenda Hönen - Lubbers