Goede communicatie is zo belangrijk

De cliëntenraad behartigt de belangen van de cliënten. Dat bleek lastig in de eerste'maanden van corona. “In het begin voelden we ons buitengesloten.”

Heel toepasselijk voor de tijdgeest gaat het interview via Zoom. Eddie Schrijvers is de (onafhankelijke) voorzittervan de centrale cliëntenraad (CCR), Sef Kuipers is vicevoorzitter en voorzitter van de cliëntenraad (CR),locatie Oosterbeemd te Valkenburg. De CCR vertegenwoordigt vijftien (gekozen) raden op locatie. Vanaf 1 januari komen daar de drie cliëntenraden van cluster Maastricht (voorheen Mosae) nog bij.

“Het hakte er diep in dat we door corona geen contact konden krijgen met de mensen die we vertegenwoordigen”,zegt Sef. “Ook wij, zelf ook behorend tot de risicogroep,konden niet meer op locatie komen. Terwijl de Raad van Bestuur graag de stem van de cliënten wilde horen om hun beleid te toetsen. We konden contact opnemen met de managers, maar daarbij voelden we ons een beetje bezwaard: er kwam zoveel op die mensen af. Ik heb het van verschillende voorzitters van de locaties gehoord: ze durfden hen nauwelijks lastig te vallen. Dat was een vervelend gevoel. Het geluk was dat op de meeste locaties cliënten in de raad zitten. Dus,die konden we bellen: Hoe gaat het? Wat gebeurt er allemaal? En daar hoorden we wat ze meemaakten enzo hebben we best wel tips kunnen geven aan de managers.De belangrijkste? Zorg ervoor dat de communicatiemet cliënten en familieleden op een hoger plan komt. Want dat was heel belangrijk.”

Aan de bel getrokken
Sef Kuipers: “Cliënten die verdacht werden van besmettingmoesten op hun kamer blijven. Die zagen opeens alleen maar mensen in een maanmannetjespak binnenkomen, zonder bezoek. Wat gebeurt hier?,vroegen ze zich af. Vrijwilligers gaven dat ook aan. We hebben aan de bel getrokken: jongens communiceer niet alleen die Sevaflits met regels, maar communiceer ook het gevoel dat er bij hoort. Aanvankelijk moesten we zelf initiatief nemen, anders hoorde je niks. Dat is natuurlijk te begrijpen en het is ook goed gekomen.”
“We hebben meegedacht over de bezoekregelingen”,zegt Eddie Schrijvers. “Hoe kun je toch bezoek regelen in die gesloten forten die onze locaties waren geworden.We moesten ervoor zorgen dat er contact kwam met familie. Samen met de Raad van Bestuur en de taskforce Bezoekregelingen hadden we er ook via ZOOM wekelijks gesprekken over, heel waardevol. Tips werden meegenomen in het beleid. En op iedere locatie werden oplossingen bedacht om bezoek te ontvangen.”

Geruststelling
Toch beschrijft Schrijvers een gevoel van machteloosheid.“We konden niet genoeg doen. Je wilde wel, maar je handen waren gebonden. Dat was een nare ervaring voor ons allemaal. We staan toch voor het welzijn van de cliënten, dat valt dan in een keer stil.  Als we in die forten contact konden maken dan waren de geluiden wel heel positief. Sevagram heeft goed gehandeld binnen de mogelijkheden die er waren. Gelukkig gaan de huizen bij een nieuwe opleving van het virus niet meerhelemaal op slot, dat is een hele geruststelling.”

Sef Kuipers: “De hoeveelheid communicatie over de bezoekersregeling was meer dan voldoende. Uitleg over de noodzaak van de regels ontbrak in het begin.Voor de zorgmedewerkers was het daarom soms moeilijk en kregen ze veel vragen. Als CCR hebben we wel aangedrongen op eenduidig beleid. Vooral over het dragen van mondkapjes.Dus als je vraagt wat beter had gekund of wat we geleerd hebben: je kunt de regels wel communiceren, maar vertel erbij waarom dat zo is. En informeer de cliënten en familie over de gang van zaken op hun locatie. Dat gaat inmiddels goed.”

 

       © 2020 Sevagram